Gra 3D na iPhone'a, iPada i Androida

Tabliczka mnożenia, którą dziecko chce ćwiczyć

Świnka morska Daisy biegnie tunelem. U góry ekranu pojawia się działanie, nad torem wiszą cztery kółka z odpowiedziami — dziecko wjeżdża na właściwy tor i przeskakuje przez kółko po podwójne punkty. Ty otwierasz statystyki i widzisz, która tabliczka naprawdę kuleje.

Pobierz wApp Store Pobierz wGoogle Play
Zobacz statystyki dla rodzica Zobacz grę na YouTube
  • iOS 17+
  • Android 8+
  • 7 języków
  • Bez reklam i mikropłatności
  • Działa bez internetu

Jak się gra

Trzy sekundy nauki zasad. Reszta to bieganie.

Świnka biegnie sama — dziecko zajmuje się wyłącznie odpowiedzią. Nie ma menu do przeklikania, nie ma tutoriala na dziesięć ekranów.

1

Przeczytaj działanie

U góry ekranu pojawia się zadanie, na przykład 7 × 8. Pasek pod nim pokazuje, ile zostało do bramki.

2

Wybierz tor

Przeciągnięcie palcem po ekranie przesuwa Daisy między czterema torami. Nad każdym wisi kółko z inną liczbą.

3

Skacz przez kółko

Odpowiada tor, pod którym Daisy przebiega — a skok przez kółko podwaja punkty. Trafienie przyspiesza grę; pomyłka zabiera jedno serce.

Kto już umie — jedzie szybciej

Przycisk TURBO przyspiesza bieg 1,8×. Kiedy dziecko od razu wie, ile jest 6 × 7, nie musi czekać, aż świnka dobiegnie do bramki — i dostaje za to dodatkowe punkty. Zapas turbo odnawiają świecące kuleczki rozsypane po trasie.

Premia za tempo jest mnożona przez skuteczność, więc samo pędzenie bez odpowiadania nie daje nic. Szybkość opłaca się tylko wtedy, gdy odpowiedzi są poprawne.

Punktacja

Za jedną poprawną odpowiedź

10× mnożnik poziomu trudnościbaza
+20za serię bez pomyłki (do dziesięciu z rzędu)seria
+18za czas zaoszczędzony przed bramkątempo

Na koniec biegu dochodzi premia za średnią prędkość — pomnożona przez skuteczność całej partii.

Dlaczego to uczy

Nie da się zgadnąć. Trzeba policzyć.

Większość gier z tabliczką mnożenia losuje trzy przypadkowe liczby jako błędne odpowiedzi — wtedy dziecko wybiera „tę, która wygląda sensownie", i niczego się nie uczy. DaisyMath podstawia typowe pomyłki.

  • Trudne działania wracają częściejLosowanie jest ważone historią gracza: działanie z zerową skutecznością trafia się nawet czterokrotnie częściej niż opanowane. Do tego dochodzi waga za długi czas namysłu.
  • Rodzic ustawia zakresWybór tabliczek od 1 do 12 z gotowymi zestawami i osobny zakres mnożnika. W tym tygodniu tylko 6, 7 i 8 — proszę bardzo.
  • Cztery poziomy trudnościOd łatwego (9 sekund na zadanie, pięć żyć) po ekspercki (4,5 sekundy, jedno życie). Ten sam materiał rośnie razem z dzieckiem.
  • Podpowiedzi na start, potem ciszaPrzez pierwsze trzy partie na dole ekranu pojawiają się wskazówki. Potem znikają same — a rodzic może je włączyć z powrotem jednym przełącznikiem.

Bramka dla działania 7 × 8

Skąd biorą się błędne odpowiedzi

56poprawny wynikdobrze
48wynik cofnięty o jeden krok w tabliczce (6 × 8)−8
63wynik z sąsiedniej tabliczki (7 × 9)+7
15suma zamiast iloczynu (7 + 8)+

Kolejność kółek jest losowa, a kolor toru nigdy nie zdradza poprawnej odpowiedzi. Dystraktory to dokładnie te liczby, które dziecko wypisuje w zeszycie, kiedy się myli.

Ekran dla rodzica

Nie „grało 40 minut". Tylko: z czym ma problem.

Każda odpowiedź zapisuje się razem z czasem namysłu. Z tego powstaje obraz, którego nie da się zobaczyć przy odpytywaniu przy stole.

Skuteczność osobno dla każdej tabliczkiPaski od 1× do 12×. Widać na jednym ekranie, że siódemka stoi, a ósemka się sypie.
Lista działań do poćwiczeniaKonkretne przykłady, nie całe tabliczki. Na liście ląduje tylko to, co dziecko próbowało co najmniej dwa razy i choć raz się pomyliło — jedna wpadka nie robi z działania problemu.
Postęp, czyli porównanie z samym sobąOstatnie 30 odpowiedzi kontra poprzednie 30 — zmiana skuteczności i zmiana czasu namysłu. Przy zbyt małej liczbie danych aplikacja mówi wprost „zagraj jeszcze kilka partii" zamiast rysować trend z szumu.
Czas gry: dziś, tydzień, miesiąc, rokWykres pokazuje cały okres, także dni bez grania — bez tego tydzień z dwiema sesjami wyglądałby jak dwa dni z rzędu.
Nie tylko braki — też to, co już siedziOsobna lista działań, które wróciły co najmniej trzy razy i za każdym razem poszły bezbłędnie, z czasem odpowiedzi. Rodzic widzi więc nie tylko, co poprawiać, ale i co dziecko ma naprawdę pewne.
Podsumowanie okresu
Co ćwiczyć dalej

Dla rodziców

Kupujesz raz. Nic więcej się nie dzieje.

Żadnych okienek z ofertą, żadnego konta do założenia, żadnych danych wysyłanych gdziekolwiek. Aplikacja w ogóle nie łączy się z siecią.

Zero reklam i mikropłatności

Nie ma banerów, filmików za nagrodę ani skrzynek. Nie ma czego przypadkiem kupić.

Bez internetu i bez kont

Działa w samolocie, w aucie i na wsi bez zasięgu. Nie ma logowania, nie ma e-maila, nie ma znajomych.

Dane zostają na urządzeniu

Wyniki i statystyki leżą w jednym pliku wewnątrz aplikacji. Nie ma serwera, na który mogłyby trafić.

Profil dla każdego dziecka

Rodzeństwo nie miesza sobie wyników. Każdy profil ma własne ustawienia, statystyki i miejsce w rodzinnym rankingu.

Muzyka bez „wyłącz to"

Pięć energetycznych utworów losowanych bez powtórek, z suwakiem głośności i przełącznikiem. Dźwięki i wibracje też można wyłączyć osobno.

Sesja trwa tyle, ile ma trwać

Partia kończy się po utracie żyć, a nie po wyczerpaniu cierpliwości. Nie ma mechanizmów, które ciągną dziecko do kolejnej rundy.

Sposoby na liczenie

Stu wyników nie trzeba pamiętać. Wystarczy sześciu.

Tabliczka do dziesięciu ma sto pól. Przemienność, zero przy dziesiątkach, połowa dziesiątki przy piątkach, palce od dziewiątek i zwykłe podwajanie zabierają z niej dziewięćdziesiąt cztery. Zostaje sześć wyników, których naprawdę trzeba się nauczyć.

Sto pól, sześć do zapamiętania

  • ×1 i ×10 — nie ma czego liczyć
  • ×2, ×4, ×8 — samo podwajanie
  • ×5 — połowa dziesiątki
  • ×9 — palce albo dziesiątka bez jednego
  • to samo działanie odwrotnie
  • zostaje do zapamiętania

Sześć pól, które zostają — 3 × 3, 3 × 6, 3 × 7, 6 × 6, 6 × 7 i 7 × 7 — to dokładnie te, na których dzieci mylą się najczęściej. W grze wracają częściej niż pozostałe, bo losowanie zadań patrzy na skuteczność gracza.

Kolejność nie ma znaczenia

7 × 3 to ten sam prostokąt co 3 × 7, tylko obrócony. Jedna reguła skreśla połowę tabliczki.

Piątka to połowa dziesiątki

Mnożenie przez 10 to dopisane zero. Mnożenie przez 5 to ta sama liczba przepołowiona: 8 × 10 = 80, więc 8 × 5 = 40.

Dziewiątki na palcach

Zegnij palec o numerze mnożnika. Palce po lewej to dziesiątki, po prawej jedności — przy 4 × 9 zostaje 3 i 6, czyli 36.

Dziewiątka to dziesiątka bez jednego

7 × 9 = 70 − 7 = 63. Sprawdzenie jest w wyniku: cyfry każdej dziewiątki sumują się do dziewięciu.

Podwajaj, zamiast pamiętać

Przez 2 pomnoży każdy. Przez 4 to dwa podwojenia, przez 8 — trzy. 7 → 14 → 28 → 56 i 7 × 8 jest policzone.

Rozbij prostokąt na dwa łatwe

Trudne działanie rozkłada się na te, które dziecko już umie: 7 × 8 to 5 × 8 dodać 2 × 8, czyli 40 + 16.

Kwadrat i krok w bok

Kwadraty (6 × 6, 7 × 7, 8 × 8) wchodzą do głowy same, bo obie liczby są te same. Od nich robi się jeden krok: 7 × 8 = 49 + 7.

Jedenastki i dwunastki

Do dziewiątki mnożenie przez 11 to podwojona cyfra: 7 → 77. Przez 12 liczy się jak dziesiątka plus dwójka: 70 + 14 = 84.

Szóstka z parzystą kończy się sobą

6 × 4 = 24, 6 × 6 = 36, 6 × 8 = 48 — ostatnia cyfra wyniku to ta sama parzysta liczba, a dziesiątki to jej połowa.

Sztuczka nie zastępuje pamięci — skraca drogę do niej. Dziecko, które policzy 7 × 8 jako 49 + 7 dwadzieścia razy, za dwudziestym pierwszym po prostu wie, że to 56. Po to jest gra na czas: żeby liczenie zamieniło się w pamiętanie.

Skąd się wzięła

Tabliczkę mnożenia wykuwano w glinie 3800 lat temu

Nie wymyślił jej Pitagoras, choć w połowie Europy nosi jego imię. Ma za sobą glinę, papirus, bambus, druk i układ scalony — i wciąż jest jedną z pierwszych rzeczy, które człowiek zapamiętuje na całe życie.

  1. ok. 1800 p.n.e. · Babilonia

    Wyciskana w mokrej glinie

    W szkołach pisarzy w Nippur uczniowie wyciskali tabliczki mnożenia w glinie — z tego jednego miasta zachowało się ich ponad sto sześćdziesiąt. Liczono w systemie o podstawie 60, nie 10. Zostały po nim godziny po 60 minut i koło podzielone na 360 stopni.

  2. ok. 1650 p.n.e. · Egipt

    Papirus Rhinda: mnożenie bez tabliczki

    Egipcjanie nie uczyli się wyników na pamięć — podwajali. Żeby pomnożyć 59 przez 41, wypisywali kolejne podwojenia 59 i sumowali te wiersze, których mnożniki dają 41. To dokładnie ta sama sztuczka, co dzisiejsze ×4 i ×8.

  3. ok. 305 p.n.e. · Chiny

    Najstarsza tabliczka dziesiętna — na bambusie

    Dwadzieścia jeden bambusowych listewek ze zbiorów uniwersytetu Tsinghua to najstarsza znana tabliczka licząca w systemie dziesiętnym; wcześniejsze, babilońskie, były sześćdziesiątkowe. Chińska nazwa 九九 — „dziewięć dziewięć” — wzięła się stąd, że recytację zaczynano od 9 × 9 = 81. Chińskie 九九 i japońskie kuku działają w szkołach do dziś.

  4. ok. 100 n.e. · Grecja i Rzym

    Skąd nazwa „tablica Pitagorasa”

    Najstarszą znaną grecką tabliczkę zapisał Nikomachos z Gerazy we „Wprowadzeniu do arytmetyki”. Boecjusz przełożył go na łacinę i przez tysiąc lat była to szkolna książka Zachodu — dlatego po francusku i po włosku tabliczka nazywa się tablicą Pitagorasa, choć nic nie wskazuje, że sam Pitagoras miał z nią coś wspólnego.

  5. 1202 · Piza

    Fibonacci przywozi cyfry, dla których tabliczka ma sens

    W „Liber abaci” Leonardo z Pizy pokazał Europie zapis pozycyjny i cyfry indyjsko-arabskie. Dopiero wtedy zapamiętywanie wyników zaczęło się opłacać: XLVII × VIII trzeba rozłożyć na liczydle, 47 × 8 — pamięta się.

  6. 1614–1617 · Szkocja

    Napier: mnożenie zamienione w dodawanie

    John Napier ogłosił logarytmy, które zamieniają mnożenie na dodawanie, a trzy lata później „kości Napiera” — zestaw listewek z wypisaną tabliczką, przekładanych jak suwak. Przenośna tabliczka mnożenia dla kupca, żeglarza i astronoma.

  7. 1631 · Anglia

    Krzyżyk × wchodzi do szkoły

    Znak, który dziecko widzi na ekranie, ma datę: William Oughtred użył go w podręczniku „Clavis mathematicae”. Wcześniej mnożenie zapisywano słowami albo samym zestawieniem liczb.

  8. dziś

    Sześć sekund na jedno działanie

    W Anglii od 2022 roku każdy czwartoklasista zdaje państwowy sprawdzian tabliczki: 25 działań, sześć sekund na każde. W badaniu z 2013 roku, w którym 232 dzieci odpowiedziało na ponad 60 tysięcy pytań, najczęściej mylonym działaniem było 6 × 8. DaisyMath odmierza dokładnie taki czas — od 9 sekund na poziomie łatwym do 4,5 sekundy na eksperckim.

Po co to komu dzisiaj

Tabliczka nigdy nie służyła do liczenia

Do liczenia było liczydło, kości Napiera, suwak i kalkulator. Tabliczka służy do tego, żeby liczenie nie zajmowało głowy. Pamięć robocza mieści naraz kilka rzeczy; dziecko, które przy dzieleniu pisemnym albo skracaniu ułamka musi się dopiero zatrzymać nad 7 × 8, zużywa ją na to i gubi całe zadanie. To jedyny powód, dla którego te wyniki wkuwa się na pamięć — i dlatego ćwiczy się je na czas.

Siedem języków

Jedna gra, siedem języków. Przełączane w locie.

Flaga jest na pierwszym ekranie, jeszcze przed założeniem profilu — dziecko samo znajdzie swój język. Zmiana działa natychmiast, bez restartu aplikacji. Zmienia się nawet format dat i czasu.

  • 🇵🇱Polskipl
  • 🇬🇧Englishen
  • 🇫🇷Françaisfr
  • 🇩🇪Deutschde
  • 🇪🇸Españoles
  • 🇯🇵日本語ja
  • 🇨🇳简体中文zh

Dziesięć minut biegania zamiast dwudziestu minut kłótni o zeszyt

DaisyMath działa na iPhonie i iPadzie z iOS 17 oraz na telefonach i tabletach z Androidem 8 lub nowszym.

Pobierz wApp Store Pobierz wGoogle Play

Jednorazowy zakup. Bez subskrypcji, bez reklam, bez konta.